Master of Perfectie - blog 4 – We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan

Een ding waar wij echt continue tegen aan lopen en waar mijn man geen grip op lijkt te krijgen is het tijd gebrek. Ik vind het nummer van Herman van Veen – op zij op zij op zij zo toepasselijk bij ons. Elke keer als mijn man van huis gaat komt dit nummer in mijn op.

“Opzij opzij opzij
Maak plaats, maak plaats, maak plaats
We hebben ongelofelijke haast
Opzij opzij opzij
Want wij zijn haast te laat
We hebben maar een paar minuten tijd
We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan
We kunnen nu niet blijven, we kunnen nu niet langer blijven staan”

Hij is zo lang bezig met alles, wilt nog van alles doen. Even zijn tanden poesten, ramen controleren, vliegjes opruimen die hij tegen komt, eten, handen wassen, drinken handen wassen, haar nog even doen, weer een vliegje op ruimen… ect. En we komen dan ook  standaard altijd te laat op afspraken. Wat echt een grote ergernis is van mij. Gezien ik altijd een halve uur van te voren overal wil zijn. We zijn echt tegenpolen van elkaar wat dit betreft en het levert steeds weer een discussie tussen ons.

Vooral het feit dat ik me er aan irriteer veroorzaakt de discussie. Ik probeer hem dan aan te sporen om op te schieten, want anders komen we te laat. En ik probeer hem overal bij te helpen zodat het wat sneller gaat. En werkt voor hem niet. Dan raakt hij gestrest en gaat hij nog meer dwang handelingen doen. En nog meer controleren.

Daarnaast heb ik ook geprobeerd om hem eerder zijn bed uit te krijgen. Door eerst gewoon de wekker eerder te zetten, maar dan blijft hij net zo lang liggen tot het nog te laat word. En ik heb een poging gedaan om te zeggen dat we om 10:00 een afspraak hebben in plaats van 10:30 wat werkelijk de tijd was. Maar je snapt al dat dit ook voor hem niet fijn is om te merken dat hij heeft moeten rennen om op tijd te zijn en dan blijkt dat hij nog een halve uur had gehad.

Ik heb nog geen idee hoe we hier mee om moeten gaan en wat nou de key is om beide happy te zijn met de tijd die het kost om de deur uit te gaan. Zodat ik me niet steeds moet excuseren dat we zoveel later zijn en hij zich niet gejaagd voelt. 

Lees en schrijf mee...