Besparen lukt alleen als je weet wat er uit gaat.

Het echten besparen lukt alleen als je weet wat je uit geeft.
Zonder inzicht in je vaste lasten en uitgave is het bijna niet te doen om te gaan besparen.  Dit komt vooral om dat je misschien wel op dingen probeert te besparen die niet haalbaar zijn of waar geen winst in valt te halen.

Het begint dus met de basis. Alles op schrijven wat er in en uit gaat.

Wat heb je nodig? 
Je laatste 2 maanden van je bank afschrift(en) en een pen en papier.
Gelukkig hebben mensen steeds vaker internet bankieren, waardoor heel makkelijk is terug te halen waar je wat aan het uit gegeven.

Welke posten heb je allemaal en hoe verdeel je het in.?
We beginnen met wat er binnen komt. Zoek alle plus bedragen op en noteer deze. Het makkelijkste is om in maanden te denken. Dus je vakantie geld telt niet mee. Maar denk aan salaris, en belasting teruggave.
Als je alles hebt voeg je dit samen. Dit is je totale maand in komen.

Daarna kunnen we alle vasten lasten gaan noteren. Hier maken we altijd een apart kopje van. Dit zijn lasten die elke maand terug komen. Denk dan aan de huur/hypotheek. Gas/water en licht. Abonnementen.
Je boodschappen vallen hier niet onder. Deze kosten wisselen namelijk. Benzine verbruik ook niet, Maar verzekeringen weer wel. Als je deze allemaal hebt gehad kunnen deze ook weer bij elkaar worden opgeteld. Als alles correct is is dit bedrag nog altijd lager als de kosten die binnen komen. Mocht niet zo zijn dat word tijd dat je echt drastisch gaat bezuinigen.

Dan komen we aan het kopje wisselende uitgaven. Hier komen je benzine kosten, boodschappen, kleding geld, zakgeld, alles wat niet terug kerend hoeft te zijn of waar sterke wisseling in zit. Ook deze mag je samen voegen. Als het goed is heb je geen bedragen meer die je nog niet ergens onder hebt vermeld. Zowel dan zou je nog een overige kunnen maken.

2 maanden?
Waarom moet je dit doen over 2 maanden? Omdat je dan goed inzicht krijgt over de wisselende kosten. Je vasten lasten zullen niet zo heel lastig zijn. Maar je pin gedrag bij winkels is vaak schokkender. Deze kosten lopen vaak hoog op. Even 10 hier even 5 daar....

Nu we weten wat er uit gaat, kun je kijken waar veel geld naar toe gaat en of we überhaupt nog wat overhouden om te sparen.

Posten waar je wel goed op kan besparen
Sommige posten zijn makkelijker op te besparen als andere. De ene heeft veel meer effect en sommige hebben onzichtbaar effect maar merk je het pas na een tijd.

Kosten die direct op vallen zijn pin uitgave. Denk dan aan winkelen, maar ook aan je boodschappen.
Kosten die minder snel opvallen maar die toch degelijk verschil uit maken zijn Abonnementen en verzekeringen. Zet dingen stop of zoek één die goedkoper is.
En dan heb je nog de gene  die je pas na een jaar merkt. Zoals water/gas en licht. Zeker niet vergeten maar geeft natuurlijk niet snel voldoening.

Niet besparen maar meer inkomen.
Soms kan het handiger zijn om niet te kijken naar besparing maar naar meer inkomen. Denk aan meer uren werken of uit zoeken of je niet toevallig in aanmerking komt voor subsidies. De belasting dienst heeft echt een hele hoop toeslagen en subsidies.

Volgende keer gaan we echt in op wat we moeten doen om dit allemaal te gaan oppakken.

Master of Perfectie - blog 5 – Ik moet ook altijd voor jouw nadenken.

Een uitspraak die ik zo vaak van me man voor me oren krijg “Ik moet ook altijd voor jouw nadenken” In de ogen van mijn man vergeet ik altijd van alles die voor hem volstrekt logies zijn. Zo doe je dat gewoon niet. In zijn ogen is dat slordigheid. Denk aan de vaatwasser niet helemaal dicht doen. Het was rekje net te dicht bij de deur zetten zodat je er met de deur tegen aan kan stoten.  De kruimels die er liggen na het maken van mijn boterham in de ochtend.  Je voelt hem al aan komen. Ik kom thuis en het eerste wat ik hoor is dat ik de kruimels niet heb opgeruimd en dat hij ook altijd voor mij moet na denken om te zorgen dat het geen chaos in het huis zal worden.

In zijn ogen zal het huis  één grote ramp gebied worden als ik me gang ga. Binnen een dag zal er door het hele huis kruimels liggen, of iets beschadigen omdat ik niet na heb gedacht over wat ik deed.
Hier heb ik me mateloos aan geïrriteerd. Het is dat ik nu weet wat zijn reactie veroorzaakt, Ik weet niet of ik het anders wel vol had gehouden. Hij kon me altijd zo dom laten voelen door zijn opmerkingen. Terwijl ik echt wel me best deed om hem te volgen en alles te doen wat hij vroeg. Vooral toen ik niet wis dat hij OCPS had. Want ow wat hebben wij veel ruzie gehad over of ik nu wel of niet bewust bv. de kruimels heb laten liggen. 

Het moeilijkste was hem te laten in zien dat ik het echt niet expres deed. En dat ik best zijn gedachten er achter snapte, maar dat mijn gedachten niet op het zelfde hoge niveau werkte als hem. Ik ben en blijf altijd chaotischer als hem. Maar dat betekend niet dat ik er een slagveld van maak hoor. Maar ik zal nooit waker kunnen liggen of ik de kruimels wel heb op geruimd, of dat ik wel het raam goed heb gesloten.  Of.. nauw ja al zijn andere regels die hij noodzakelijk vind.

Ik doe me best om me aan te passen aan zijn gedachtegang zodat hij iets minder “voor mij moet denken” maar ik zal ook nooit zulke perfectie voor elkaar krijgen die hij soms van mij verwacht. Dus zal ik moeten leven aan wat scherpere regels als bij het gemiddelde andere gezinnen, en hij zal moeten leven met het feit dat hij “altijd voor mij zal moeten denken”. 

Lees en schrijf mee...

Besparen blog

Enkele jaren gelden hebben ik en mijn man een financiële afgrond gezien. We hebben op een randje gestaan om alles kwijt te raken. En geloof mij als ik ze dat je dat niet mee wilt maken.
Alles lijkt dan op eens door je handen te glippen.

De oorzaak was het verkopen en kopen van een andere woning. Bij het aanschaffen van onze huidige woning maakte we gebruik van een aankoop makelaar die ons niet alle kosten duidelijk had gemaakt. Waar door onze hypotheek kort kwam. En we een rest schuld over hielden van onze vorige huis.

Grote schulden, Dikke lening moeten afsluiten. Wat ons echt veel stress en spanning heeft geleverd.
Gelukkig wat terug val kunnen doen bij me ouders.

Nu 3 jaar later zijn we natuurlijk nog lang niet uit de financiële zorgen. En veel mensen hebben nog wel eens commentaar op mijn bezuinigingsmaatregelen. Maar geloof me als je voor die afgrond staat ga je op eens heel anders kijken naar je boodschappen, wc door spoelen, lichtschakelaars, en ga zo maar door.

In de afgelopen jaren ben ik echt een bezuinigings- goeroe geworden. Ik weet precies wat ik koop aan boodschappen en welke kosten ik betaal in de maand. Ik loop eigenlijk altijd te rekenen wat iets kost en hoeveel we over houden.

Tijd om mijn tips te delen met jullie. Mijn motto is wel leven en blijven leven. Wij geven dus best nog wel geld uit aan leuke dingen. Maar we doen ook ons best om het zwarte gat te dichten die nu nog open staat.

Sommige tips zijn extreem. Sommige wat minder. Maar ik sta altijd open voor tips, hoe gek ze ook zijn.

Master of Perfectie - blog 4 – We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan

Een ding waar wij echt continue tegen aan lopen en waar mijn man geen grip op lijkt te krijgen is het tijd gebrek. Ik vind het nummer van Herman van Veen – op zij op zij op zij zo toepasselijk bij ons. Elke keer als mijn man van huis gaat komt dit nummer in mijn op.

“Opzij opzij opzij
Maak plaats, maak plaats, maak plaats
We hebben ongelofelijke haast
Opzij opzij opzij
Want wij zijn haast te laat
We hebben maar een paar minuten tijd
We moeten rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan
We kunnen nu niet blijven, we kunnen nu niet langer blijven staan”

Hij is zo lang bezig met alles, wilt nog van alles doen. Even zijn tanden poesten, ramen controleren, vliegjes opruimen die hij tegen komt, eten, handen wassen, drinken handen wassen, haar nog even doen, weer een vliegje op ruimen… ect. En we komen dan ook  standaard altijd te laat op afspraken. Wat echt een grote ergernis is van mij. Gezien ik altijd een halve uur van te voren overal wil zijn. We zijn echt tegenpolen van elkaar wat dit betreft en het levert steeds weer een discussie tussen ons.

Vooral het feit dat ik me er aan irriteer veroorzaakt de discussie. Ik probeer hem dan aan te sporen om op te schieten, want anders komen we te laat. En ik probeer hem overal bij te helpen zodat het wat sneller gaat. En werkt voor hem niet. Dan raakt hij gestrest en gaat hij nog meer dwang handelingen doen. En nog meer controleren.

Daarnaast heb ik ook geprobeerd om hem eerder zijn bed uit te krijgen. Door eerst gewoon de wekker eerder te zetten, maar dan blijft hij net zo lang liggen tot het nog te laat word. En ik heb een poging gedaan om te zeggen dat we om 10:00 een afspraak hebben in plaats van 10:30 wat werkelijk de tijd was. Maar je snapt al dat dit ook voor hem niet fijn is om te merken dat hij heeft moeten rennen om op tijd te zijn en dan blijkt dat hij nog een halve uur had gehad.

Ik heb nog geen idee hoe we hier mee om moeten gaan en wat nou de key is om beide happy te zijn met de tijd die het kost om de deur uit te gaan. Zodat ik me niet steeds moet excuseren dat we zoveel later zijn en hij zich niet gejaagd voelt. 

Lees en schrijf mee...

Master of Perfectie - blog 3 - Is het licht wel goed uit?

we gaan weer... Ja al weer, terug in de tijd. Deze dwang is eigelijk waar bij het me begon op te vallen dat het niet ok was wat mijn man allemaal deed. Nee ik moet het anders verwoorden. Het viel me op dat hij anders was als andere mensen met betrekking tot de lichtschakelaars en dat hij een grote verantwoordelijkheid er tegen over voelde.

Hij ontwikkelde een dwang op lichtschakelaars te controleren. Hij was erg bang dat een lichtschakelaar niet goed "uit" was. En dat deze mogelijk zou gaan vonken, wat natuurlijk rampzalige gevolgen kon hebben. Dus dan moet je zorgen dat er geen twijvel bestaat of de schakelaar goed staat. Dit had als gevolg dat de lampen tichkeer aan en uit gedaan werden. Net als bij de ramen. Zo dat hij zeker wist dat hij echt goed stond, hij niet gestord werd in het proces en er niks "vreemds" aan voelden tijdens het over halen van de schakelaar.

Het was eigelijk ook de eerste dwang handeling waar ik me mateloos aan begon te ergeren. Ik schaamde me wat misschien de buren aan de andere kant van de straat wel niet zoude denken. ("Die mensen zijn knetter gek, ze doen elke lamp steeds aan en uit") En het irriteerde me dat hij zo vaak mijn handelingen controleerde. Tot het moment dat ik geen lamp meer mocht uit doen zonder te kijken wat ik deed. En geloof me zoon handeling om een lichtschakelaar om te halen is voor de meeste mensen iets waar ze totaal niet bij na denken en gewoon in het voorbij gaan even doen. Nee nu moest ik er echt bij stil staan. En dan word zo iets kleins en simpels op eens een vreselijke taak.

De psygoloog had wel wat goede punten waardoor ik een deel van me frustratie leerde te acsepteren. Vooral het gedeelte dat hij mijn steeds controleerde. Het was niet zo zeer dat hij me niet vertrouwde. Maar Ik zal nooit aan zijn hoge eisen kunnen voldoen. En om mij niet verantwoordelijk te maken voor de mogelijkheid dat het huis afbrand controleerde bij mij. Het maakte het acseptabler voor mij en ik liet hem meer zijn ding doen. En met de zelfde opdracht als met de deuren en ramen ging hij aan de slag om de lampen maar één keer "goed" uit te doen. Daarbij steeds er op wijzen dat niet goed is voor de schakelaars om ze steeds aan en uit te doen. En dat de angst niet relefant is, Want het huis staat er nog steed.

Op dit momment gaat het stukken beter. Zo heel afentoe gaan lampen opnieuw aan. Of krijg ik de opmerking dat ik moest op letten wat ik doe. Maar hij controleerd mij minder. Weer en dwang die ... onder controlle is.

Master of Perfectie - blog 2 - Hoe goed kun je een raam dicht doen?

Vandaag ga ik het hebben over de periode waar in me man een poging deed om een raam of deur op de perfecte manier dicht te doen.
We gaan weer terug in de tijd. Deze periode speelde vooral af in ons vorige huis. We zaten in de periode waar in een raam openzetten eigenlijk al een probleem was. Dan zou er stof en insecten naar binnen komen. En langzaamaan begon hij steeds vaker zelf de ramen dicht te doen. (en de voordeur op slot te doen als we weg gingen.) Deze dwang kwam voor uit een angst dat het raam of deur weer uit zich zelf open zou kunnen gaan als hij niet goed afsloten was. Wat weer rampzalige gevolgen kan hebben. Van al zijn dwang handelingen en redenen die hij daar voor had leek deze eigenlijk het meeste weg te hebben van OCD in plaats van OCPS. Het verschil (wat ik denk) zit hem in dat hij hem niet precies 5x moest open en dicht doen voor dat goed was. Hij was er pas mee klaar als hij vond dat het raam perfect dicht zat. En dat kon wel in houden dat hij hem op nieuw moest openen. Maar dat deed hij niet om dat moest, maar omdat hij dacht dat er tijdens het dicht gaan iets niet goed was gegaan. Geluiden uit de omgeving konden dit proces verstoren en dan moest hij ook weer opnieuw beginnen want je weet nooit wat je had gemist in de tijd dat hij afgeleid was.

Mijn rol als partner was hier in dat ik geen raam meer zelf dicht mocht doen als we weg gingen. En mocht ik in een gekke bui een raam hebben gesloten dan ging hij ze controleren. (Dus ook weer opnieuw openen maken). De voordeur op slot doen werd zijn taak. Ik mocht dan even niks doen. Niet de auto bijvoorbeeld starten, alleen al de deur van de auto openen kon hem afleiden van de taak om de deur op slot te doen. En dan begon hij weer opnieuw. Deur open, deur goed dicht trekken zodat hij goed in zijn slot valt, sleutel omdraaien tot deze niet verder gaat. Een stukje terug en weer voor uit draaien om te controleren of hij echt helemaal is door gedraaid in het slot. Dan de sleutel er uit. En dan nogmaals even checken of de deur wel dicht zit door er nog even aan te trekken. (Die laatste was echt een must.) En alles gaat op een slakke gang zodat hij heel bewust is van zijn handelingen.

En dan kwamen de vragen als weg gaan. Zaten alle ramen wel dicht? Waren we er geen vergeten? Nee... alles zit dicht. Ook het wc raampje? Ja ook die zit dicht. Die heb je 3 keer gecontroleerd. Heb ik de deur wel goed dicht gedaan? Ja de deur zit goed dicht. Weetje het zeker? Heb ik wel de sleutel helemaal door gedraaid? Ja...zucht. Ik hoop dat je snapt hoe frustrerend het voelt als iemand steeds dingen die je hebt gedaan achter je aan opnieuw doet Omdat je het mogelijk verkeerd doet. En vaak eigende dat wel in discussie over hoe het raam nu dicht moet gedaan worden.


De oplossing voor dit probleem was hem te laten in zien wat hij deed juist het verkeerde effect had. Want wat is slechter voor de scharnieren van een slot als ze overmatig worden gebruikt en dan gaat stuk en dat mag natuurlijk ook niet. De opdracht was heel simpel het raam of deur maar één keer dicht doen en dan duidelijk tegen zich zelf zeggen dat deze nu ook echt dicht zat. De controle slag naar zijn gedachten. Dit heeft effect gehad. Al werd mijn werk nog altijd gecontroleerd door nog even tegen het raam te drukken, Hij deed hem echter niet nog een keer openen. En de voordeur blijft (Nog steeds) zijn terrein als we samen weg moeten. Nog steeds moet ik rustig blijven wachten tot hij al zijn dingen heeft gedaan. Maar het blijft bij één keer. Dus een work in progress zullen we maar zeggen. Dit is meteen trouwens ook één van de redenen waarom wij nooit ergens op tijd zijn als we een afspraak maken. (Maar dat word een ander vlog)

Lees en schrijf mee ...