we gaan weer... Ja al weer, terug in de tijd. Deze dwang is eigelijk waar bij het me begon op te vallen dat het niet ok was wat mijn man allemaal deed. Nee ik moet het anders verwoorden. Het viel me op dat hij anders was als andere mensen met betrekking tot de lichtschakelaars en dat hij een grote verantwoordelijkheid er tegen over voelde.
Hij ontwikkelde een dwang op lichtschakelaars te controleren. Hij was erg bang dat een lichtschakelaar niet goed "uit" was. En dat deze mogelijk zou gaan vonken, wat natuurlijk rampzalige gevolgen kon hebben. Dus dan moet je zorgen dat er geen twijvel bestaat of de schakelaar goed staat. Dit had als gevolg dat de lampen tichkeer aan en uit gedaan werden. Net als bij de ramen. Zo dat hij zeker wist dat hij echt goed stond, hij niet gestord werd in het proces en er niks "vreemds" aan voelden tijdens het over halen van de schakelaar.
Het was eigelijk ook de eerste dwang handeling waar ik me mateloos aan begon te ergeren. Ik schaamde me wat misschien de buren aan de andere kant van de straat wel niet zoude denken. ("Die mensen zijn knetter gek, ze doen elke lamp steeds aan en uit") En het irriteerde me dat hij zo vaak mijn handelingen controleerde. Tot het moment dat ik geen lamp meer mocht uit doen zonder te kijken wat ik deed. En geloof me zoon handeling om een lichtschakelaar om te halen is voor de meeste mensen iets waar ze totaal niet bij na denken en gewoon in het voorbij gaan even doen. Nee nu moest ik er echt bij stil staan. En dan word zo iets kleins en simpels op eens een vreselijke taak.
De psygoloog had wel wat goede punten waardoor ik een deel van me frustratie leerde te acsepteren. Vooral het gedeelte dat hij mijn steeds controleerde. Het was niet zo zeer dat hij me niet vertrouwde. Maar Ik zal nooit aan zijn hoge eisen kunnen voldoen. En om mij niet verantwoordelijk te maken voor de mogelijkheid dat het huis afbrand controleerde bij mij. Het maakte het acseptabler voor mij en ik liet hem meer zijn ding doen. En met de zelfde opdracht als met de deuren en ramen ging hij aan de slag om de lampen maar één keer "goed" uit te doen. Daarbij steeds er op wijzen dat niet goed is voor de schakelaars om ze steeds aan en uit te doen. En dat de angst niet relefant is, Want het huis staat er nog steed.
Op dit momment gaat het stukken beter. Zo heel afentoe gaan lampen opnieuw aan. Of krijg ik de opmerking dat ik moest op letten wat ik doe. Maar hij controleerd mij minder. Weer en dwang die ... onder controlle is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten